Is het geen plaatje, deze bloedsinaasappel-griesmeelcake? De griesmeel geeft een prachtige structuur aan de cake en wordt hier gecombineerd met amandelmeel. De smaak van sinaasappel geeft een extra kick door hele schijfjes sinaasappel te gebruiken, die zacht worden doordat ze onder in de bakvorm mee bakken. Je kunt ook prima gewone handsinaasappels gebruiken, maar die korte tijd dat ze er zijn ga ik graag voor deze mooie variant, de bloedsinaasappel. Het gebruik van olijfolie, sinaasappel en honing geeft de cake die mediterrane smaak waar ik zo gek op ben.
Lees Meer
Shaksouka
Eieren gepocheerd in een verse tomatensaus met paprika, knoflook en komijn is echt een feestje. Geïnspireerd door Yotam met zijn programma “Ottolenghi’s Mediterranean Feast” (Njam Tv) waarin ik een lokale chef in een shakshoukarestaurant een supersnelle shakshouka zag maken waar ik van ging watertanden. Lekker, gezond en zo makkelijk te maken. Eigenlijk komt het wel erg dicht bij de Huevos rancheros en dat is een van mijn lievelings brunchgerechten. Ik dacht eerlijk gezegd altijd, mmwa waarom nog Shakshouka proberen als je Huevos rancheros al hebt? Nu weet ik, gewoon omdat dat simpelweg ook erg lekker is! De bereidinswijze is identiek, behalve dan dat Shaksouka echt een tomatensaus heeft. De oorsprong van dit gerecht is waarschijnlijk Tunesisch, maar lastig te zeggen, want chili, paprika en tomaat was voor 1492 toch echt niet buiten Zuid Amerika beschikbaar, dus tja. Het wordt geserveerd in het hele Mediterrane gebied en het Midden-Oosten. De Joodse gemeenschap heeft het meegenomen naar Israël, waar het een enorm populair gerecht is. Ottolenghi maakt in het genoemde programma een versie met gehakt en kaas en de lokale chef een vegan versie. Ik ga hier voor de vegan versie, maar je kunt er natuurlijk zoveel variatie aan geven als je wilt, alleen wanneer je er chorizo in doet, dan is het echt wel “Huevos rancheros” hoor!!!
Lees Meer
Baba ganoush
Als auberginelover maak ik al heel lang mijn eigen versie van Baba ganoush. Het is een eigen versie, omdat ik voor internettijden gewoon smaken bij elkaar voegde die leken op iets wat ik ooit had gegeten. Mijn familie vond het ook heel lekker als ik het bij de borrel serveerde met toastjes en mijn nichtje vroeg altijd of ik wel die auberginedip wilde maken als er weer een verjaardag of etentje was. Uiteindelijk heb ik het recept wel een beetje meer gemaakt als Baba ganoush, maar met een eigen twist. Dit is een heerlijk vega smeersel voor op een cracker, toastje of boterham of als dip bij rauwkost of platbrood, zoals pita. Het hoort ook echt thuis op een Mezze borrelplank, met kleine hapjes als voorgerecht of meer in de vorm van een Mezze buffet, waarbij je allerlei gerechten kunt kiezen.