Saucijzenbroodje

Eerlijk gezegd moet ik toegeven dat als ik dan onderweg op reis iets koop dan is dat meestal een kaas- of saucijzenbroodje. Dat is eigenlijk pas zo sinds ik weer terug ben verhuisd naar Nederland in 2007. Toen ik in Bolivia woonde kon ik echt dromen van saucijzen- en kaasbroodjes. Gek genoeg miste ik die zeven jaar in het buitenland ineens producten waarvan ik het echt niet had verwacht. Zo vaak at ik in Nederland geen saucijzenbroodjes, ongezoete yoghurt of bitterballen. Dat ik vers volkoren brood, kaas, hagelslag en bessen ging missen had ik wel verwacht. En hoe super fijn is het om gewoon bladerdeeg tot je beschikking te hebben? Wat een luxe! Het saucijzenbroodje is een ongezonde snack, maar wel heel lekker en zeker als je ze zelf maakt. In deze wintertijd en nu ze de hele dag thuis leren, geef ik de kids graag veel groente, maar dat is overdag wel een uitdaging. Dus als ik bij die gezonde pompoensoep dan zo’n lekker broodje leg…dan gaat die lunch zeker op. Goed geregeld toch?

Lees Meer

Smeuïge omelet met kaas

De Fransen nemen hun omelet heel serieus en het proces om die omelet perfect te maken krijgt een hoop meer aandacht dan de gemiddelde Hollandse omelet. Of dat de moeite echt waard is? Ja absoluut vind ik zelf, want als je eenmaal die smeuïge met kaas gevulde omelet hebt geproefd dan zul je de omelet op een gemiddeld Hollandse lunchkaart echt niet meer lekker vinden. Sinds onze moeder met haar man van een huis in midden Frankrijk genoot mochten we kennis maken met deze heerlijke omelet. In een klein dorps eetzaaltje “Bar Tabac” kon je tussen de middag de heerlijkste frietjes met salade en omelet bestellen, echt een feest zo lekker. En op weg naar het meer waar we gingen zwemmen had je ook zo’n geweldig terras met de heerlijkste omelet. Je snapt al dat ik thuis meerdere malen heb geprobeerd dit na te maken en het duurde even, maar ik denk dat onze huidige omelet thuis wel in de buurt komt. Heerlijk met Franse gruyère natuurlijk, maar ook heel lekker met Hollandse boeren kaas hoor!

Lees Meer

Helende Miso-dashi bouillon

Bouillon voelt altijd zo helend en dat is ook echt geen fabeltje. Het eeuwenoude gebruik van bouillon in zoveel culturen bewijst genoeg. Voor mij is de Japanse Dashi bouillon stiekem wel de koning van de bouillons, vanwege de intense lekkere smaak en de Japanse eenvoud. Als lunch of tussendoor is het heerlijk verwarmend en hartig, door die geweldige umami-smaak. Eerlijk gezegd heb ik nooit een officieel Japans recept van Dashi gemaakt, maar wetende dat Kombu (een gedroogd zeewier) en Katsuoboshi (gedroogde bonitovlokken) de basis zijn van Dashi-bouillon ben ik gaan experimenteren en is deze versie met miso een blijvertje gebleken. Ik zal dus absoluut niet beweren de wijsheid in pacht te hebben van de oude Japanse meesters die deze bouillon soms dagen laten intrekken. Prachtige tradities om te zien en te bewonderen, maar ik ben wel erg van maximaal smaak met minimale inspanning. Te westers geaard dit beestje, zullen we maar zeggen. Graag doe ik een kippenpootje in de bouillon en een flinke hoeveelheid miso, want oh oh oh wat is dat een bijzonder lekker spul. Er zitten dus drie umamibommetjes in dit soepje: kombu, katsuoboshi en miso (uitleg volgt!). Ik laat de bouillon tegen de kook aan trekken met gember, lenteuitjes en sereh of djoeroet poeroet (kaffir limoen blad), dan zeef ik de bouillon en vervolgens voeg ik er de toppings aan toe, zoals verse lenteuitjes, shiitakes en/of gesneden paksoi of koriander.

Lees Meer

Kaasstengels met chorizo

Heb je wel eens zelf kaasstengels gemaakt? Zo’n makkelijke lekkere snack voor tussendoor, zeker als je zo’n zoutekauw bent zoals ik, maar soms vergeet ik ze een hele tijd te maken. Ze zijn ook handig als borrelhapje en meestal heb je alles gewoon in huis; roomboter bladerdeeg, geraspte kaas, peper en eventueel chorizo. Als er mensen komen eten en je bedenkt je ineens dat je niets lekkers bij de borrel hebt, dan is dit de oplossing. Het maakt wel veel uit welke kaas je gebruikt vind ik zelf, want veel geraspte kaas uit de super smaakt naar mijn idee niet echt naar kaas. Het liefst rasp ik mijn kaas zelf met mijn handige kaas molentje en dan gaat er boeren belegen kaas op of ik koop cheddar, gruyere of emmenthaler kaas en dan doe ik er nog een beetje vers geraspte Parmezaan of Pecorino bij voor iets meer pit. Een heel oud bekend recept dat eigenlijk tijdloos lekker blijft. Volgens de kids, die ze als tussendoortje kregen toen ze zaten te blokken achter hun laptops op hun kamer, zijn deze verse kaasstengels niet te vergelijken met die uit de winkel en daar doe ik het voor!

Lees Meer

Kookboek De Stressvrije Keuken

Er zijn van die kookboeken die ik gewoon één keer per jaar pak om weer eens door te nemen en elke keer weer verrassen. Dit is zo’n fijn boek; “De Stressvrije keuken” geschreven door James Ramsden (“Do-ahead dinners” heet de Engelse versie). Het boek geeft recepten en tips voor ontspannen koken voor vrienden. De recepten zijn zo opgebouwd dat je precies kunt zien wat je vooraf al kunt doen, bijvoorbeeld 12 uur van te voren of de dag ervoor, erg handig wanneer je zelf ook nog wilt genieten van de avond. De recepten zijn een tikkeltje mannelijk en stoer, maar vooral ook heel puur en niet ingewikkeld. Een echte must have, wat mij betreft en dan ook nog eens zeer betaalbaar.

Lees Meer

Appel kaneel muffins

Dit recept is een jaar geleden ontstaan toen mijn twee pubers door hun net geplaatste beugels een week niet konden kauwen! Tja hoe zorg je dan dat ze toch iets binnen krijgen naast de ijsjes en cake die ze zelf bedachten. Toen stond er toevallig een recept in de allerhande wat ik naar mijn eigen smaak heb aangepast, voilà! Deze muffins zijn geurend en heel zacht en ze smaken naar een appelpannenkoek meets wentelteefje. De basis is volkoren speltmeel en een beetje havermeel, maar daarin kun je uiteraard variëren. Voor glütenvrije muffins gebruik ik dan 1/2 haver en 1/2 amandelmeel bijvoorbeeld. Je kunt er noten, gedroogd fruit zoals rozijnen, maar ook stukjes verse appel, cranberries of bosbessen (vers of diepvries) door heen doen, dat maakt ze nog lekkerder. Twee mengkommen, een voor de droge- en een voor de natte ingrediënten en dan door elkaar mengen en bakken maar! Binnen een uur heerlijk geurende en niet al te ongezonde muffins voor de jeugd die nu zo saai de hele dag achter dat scherm thuis zit. En over niet al te lange tijd kunnen de muffins gewoon weer mee naar school!

Lees Meer

Chocoladeboter

Nu moet ik wel met de billen bloot, want oh wat houd ik van boter en van chocolade. En die twee samen vind ik gewoon onweerstaanbaar. Ontneem mij alle zoetigheden, maar kom niet aan mijn chocolade! Ik denk dat er maar weinig mensen zijn die niet van chocoladepasta houden. Alleen ik word altijd door mijn lieve zoon bewust gemaakt dat er palmolie in zit en dat is maar zeer zelden verantwoord geproduceerd, dus tja toch maar laten staan. En dan is dit een perfect alternatief! Ik kijk nostalgisch terug naar die verrukkelijke chocoladeboter die mijn moeder vroeger kocht (chocopasta kwam er niet in). Die smeuïge romigheid met de smaak van pure chocolade vond ik hemels lekker en ik moest me vreselijk inhouden om niet nog een boterham hiermee te nemen. En dan had ik al de mazzel dat ik naar voorbeeld van moeder een centimeter dik op mijn brood mocht doen. Kennelijk heeft Yvette van Boven dezelfde nostalgie en vond ik in haar boek Home Made Winter een recept van chocoladeboter en overigens nog veel meer verleidelijke boters. Haar versie is met poedersuiker en die van mij met sap van mandarijn en ahornsiroop, maar sowieso heerlijk voor op de ontbijttafel in het weekeinde!

Lees Meer

Visterrine

Een romige forelmousse ingepakt in gerookte zalm is gewoon altijd een succes als voorgerecht. Het ziet er mooi uit (zeker als je iets netter werkt als ik), het is niet moeilijk en je kunt het prima een dag van te voren maken. De mousse met gerookte forel maak je met room, dille en gelatine. Je kunt voor de mooi een laagje geblancheerde groene asperges of courgette in het midden leggen en je giet de mousse in een met plasticfolie en gerookte zalm beklede cake vorm. Echt, het is niet moeilijk. Zelf had ik geen ideale maat cakevorm voor deze hoeveelheid, want ik vind het mooier als er meer hoogte in zit, maar de smaak is er uiteraard niet minder om. Ook ben ik wat kritisch op mijn zalm die ik niet netjes in 1 laag heb geschikt, maar goed het is allemaal niet echt belangrijk, want het is en blijft een top voorgerechtje.

Lees Meer

Black Forest Boomstam

Black forest, schwartzwalder of zwarte woud…kies een naam, als er maar kersen, chocolade en room in zit dan vind ik het goed. Oh ja en dan kun je ook nog kiezen uit de patisserie termen: ‘Boomstam’, ‘Swiss Roll’ of ‘Brazo Gitano’. Ik heb het maar een naam gegeven. Deze combi in een rol had ik al een tijdje in mijn hoofd en toen mijn dochter jarig was vorige week en we niet veel bezoek kregen heb ik dit gebak uitgeprobeerd. De cake is eigenlijk geen cake, want er zit geen bloem in en bestaat slechts uit eieren, cacao en suiker. Dat beslag is dus wel erg delicaat en vandaar heb ik er een boomstam van gemaakt, want die moet immers juist scheuren en barsten hebben. De cake is ingesmeerd met kersenjam en daarna belegd met een licht gezoete mascarponeroom met vanille voordat ik hem voorzichtig heb opgerold. Dit gebak is hemels lekker en komt rond kerst hier zeker nog een keer op tafel, jammie!

Lees Meer

Porchetta con funghi

Dit is zo’n heerlijk feestelijk gerecht. Ideaal voor een diner en bijvoorbeeld voor kerst. Porchetta (je spreekt ch uit als k) is een Italiaanse varkensrollade met knapperige buitenkant en in dit geval gevuld met kruiden, knoflook en eekhoorntjesbrood. Er zijn veel manieren om Porchetta te maken, bijvoorbeeld in een kamado barbecue of aan een spit in de oven. In dit recept gaat de Porchetta de oven in in een braadslede. Je hebt even werk aan snijwerk, vulling maken en opbinden, maar dan heb je drie uur je handen vrij als ie lekker braadt in de oven. 
De braadmethode is afkomstig van het recept van Yvette van Boven uit haar boek Winter. De vulling heb ik zelf bedacht, aangezien ik gek ben op eekhoorntjesbrood. En van Italiaanse chefs die ik volg heb ik de toevoeging van Marsala geleerd en dat neem ik graag over, want ik ben dol op Marsala. Ten slotte nog een Engels foefje om het zwoerd in te smeren met zout en baksoda voor een zo knapperig mogelijk effect, en voilà het feest is compleet!

Lees Meer